تدبیر - وقتی هنرمند ایرانی سیبیل‌های سالوادور دالی را کوتاه کرد
تازه‌های خبر
شنبه، ۳۱ تیر ۱۳۹۶ ۱۳:۰۸
چاپ

وقتی هنرمند ایرانی سیبیل‌های سالوادور دالی را کوتاه کرد

ریکاردو کاراپلی درباره آثار امیرمحمد قاسمی زاده که در کانون دانته شهر فلورانس به نمایش گذاشته شده بود، گفت: «من به محض وارد شدنم با آثاری مواجه شدم که تأثیرش شبیه شلاق خوردن بود تا مدتی میخکوب شدم.»

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نمایشگاه آثار امیرمحمد قاسمی‌زاده با دعوت کانون دانته در ایتالیا، از 27 خرداد 1396 در شهر فلورانس در حال برگزاری است.

در این نمایشگاه دو مجموعه نقاشی با عنوان‌های «چوب‌زخم‌ها» و «دانته و دیگران» به نمایش درآمده است.

در روزهای گذشته نشست نقد و بررسی آثار قاسمی‌زاده در ایتالیا و در شهر فلورانس برگزار شد. در این نشست پروفسور ریکاردو کاراپِلی از منتقدان برجسته‌ تاریخ هنر ایتالیا به بیان دیدگاه‌های خود درباره آثار قاسمی‌زاده پرداخت.

كاراپِلی گفت: «من از همان ابتدای ورود متوجه شدم با نمايشگاه متفاوتی روبرو هستم. دغدغه‌های آرتيست جهانی ا‌ست و اين نقاشی‌ها به غايت جهان شمول‌اند. او با اين نقاشی‌ها به تمام فرهنگ‌ها و كشورها سفر كرده است و به همين خاطر اين آثار می‌تواند در پاريس، لندن و نيويورک به نمايش در بيايند.»

این محقق افزود: «او در فرم با تكنيك ماهرانه‌اش به فضاسازی‌های ساده‌ای دست پيدا كرده است اما اين مسير تنها ظاهری ساده دارد. اين نقاشی‌ها حروف و كلمات را ساده می‌كنند اما اين دليل سادگی‌شان نیست. به همين دليل محتوا و معنا در آثار اهميت ويژه دارد. او رنج درون را با هنری شاعرانه بيان می‌کند.»

این منتقد ایتالیایی درباره بخش «چوب‌زخم‌ها» در این نمایشگاه تاکید کرد: «چوب زخم‌ها، مجموعه‌ای از جنس درد و رنج و نقاشی است و او درد را معنا و ارزشی ديگر می‌بخشد. نقاش با كشيدن خود و سلف پرتره‌هايش درون دردمند خود را عريان‌تر از تن عريانش به ما نشان می‌دهد و به دردهای مشترک انسان می‌انديشد و به آن می‌پردازد. مردانی زخم خورده بر روی هر بوم كه حكايت‌های خود را دارند و همه يک نفر هستند.»

کاراپلی ادامه داد: «من به محض وارد شدنم با آثاری مواجه شدم كه تأثيرش شبيه شلاق خوردن بود تا مدتی ميخكوب شدم به تماشا... در یکی از نقاشی‌ها سلف پرتره‌ای از نقاش را می‌بينيم كه تنها پشتش رو به ماست. در برابر يا روبروی بومی سپيد. عريان و متفكر ايستاده است. با پا و تنی برهنه در خلوت خويش. اين تركيب‌بندی يكی از قوی‌ترين نقاشی‌هایی است كه من در تمام عمرم ديده‌ام. اين يعني قدرت هنر در نگاهی كه اين هنرمند به ما ارائه می‌دهد.»

او گفت: «اميرمحمد غير از اينكه نقاش است مجسمه ساز خوبی هم هست به همين خاطر حجم‌ها را خوب می‌شناسد و بيان می‌كند. در اثرِ ديگر مجسمه‌ پی‌تا از ميكل آنژ را يادآور است. در اين نقاشی دو شخصيت هست، يكی از سنگ و ديگری از گوشت و هر دو يكی‌ است، هر دو او هستند، به همين خاطر كنجكاو شدم شخصيتی كه روی دستان خودش افتاده است از گوشت و استخوان است، در حال خواب. اما اين خواب نيست كه مرگ را نشان می‌دهد. اين اثر يک نقاشی اصل است. تركيب حجم، مجسمه و نقاشی... خراش‌ها و شكستگی‌ها با تركيب‌های روی فيگور نمود بيرونی پيدا می‌كند و نشان از رنج درون اوست.»

او ادامه داد:‌ «اثر بعدی نقاشی زخم‌هایی است كه روی تن خودش مثل چوب خط یک زندانی می‌كشد. شبيه زندانی انفرادی است، در اثر ديگر نقاش در حال زدن سبيل‌های سالوادور دالی است و اين هم يكی ديگر از بهترين نقاشی‌ها است. دالی وحشت زده است و مضطرب تحت فشارِ بسيار، گرفتار نقاشی ديگر شده كه مشغول زدن سبيل‌های اوست. زدن سبيل‌های سورئاليسم.»

 

کاراپِلی گفت: «در جايی ديگر نقاش خود را در آغوش گرفته است و باز نشانِ رنج و تنهايی بزرگِ اوست. اميدوارم اين تنهايی و رنج‌ها و زخم‌ها روزی تمام شوند هرچند در پايان، تمامشان بدل به آفرينش‌هایی بی‌بديل شده‌اند. چرا كه همه اين آثار نشان می‌دهند كه می‌توان از رنج‌ها هم لذت برد و اين يعنی زيبايی شناسی .در آخر می‌خواهم بسيار ويژه تبريک شخصی خود را به اين هنرمند اعلام كنم و خوشحال هستم كه اين آثار در يكی از گرانقدرترين و بهترين مكان‌های جهان به نمايش درآمده است.»

بخشی از نمایشگاه قاسمی‌زاده به پرتره‌هایی از دانته و ديگر مشاهير هنرهای تجسمی اختصاص دارد. کاراپِلی درباره این بخش گفت: «ديدن اين مجموعه اسباب افتخار و شادی است كه در اين ميان به چهره‌هایی چون ميكل آنژ و داوينچی و رافائل، به معاصرانی چون امبرتو بوچي و موديليانی و جاكومتی برمی‌خوريم كه جوان هنرمندی از شرق و ايران با شناخت عميق در هر اثر آنان را به تصویر كشيده است و متاسفم برای بسياری از هموطنانم كه بسياری از اين بزرگان را نمی‌شناسند.»

پرتره‌ اميرمحمد قاسمی‌زاده به پيشنهاد هيئت مديره‌ خانه‌ دانته در سالن اصلی مشاهير آن موزه در كنار نقاشان برجسته‌ معاصر ايتاليا نصب و نگهداری می‌شود.

خانه‌ دانته در قرن نوزدهم ميلادی با جمعی از نقاشان امپرسيونيست و ديگر هنرمندان برجسته‌ ايتاليا تأسيس شد.

در اين خانه موزه بسياری از آثار نقاشان، مجسمه سازان و اسناد مهم تاريخی اعم از دست نويسِ شعرهای شاعران و نويسندگان نگهداری می‌شود.

مجموعه‌ پرتره‌های اعضای خانه‌ دانته همراهِ تعدادی از آثارشان در كتاب جديدی به تأليف معاونت اين كانون در دست تأليف و انتشار است. خانم ماركينی معاون کانون هنرمندان خانه دانته‌ فلورانس می‌گوید که سلف پرتره‌ای از اميرمحمد قاسمی‌زاده نقاش جوان ايرانی كه جديدترين عضو خانه‌ دانته نيز هست، در شمار ديگر نقاشان اين كتاب خواهد آمد.

پس از جلسه‌ نقد و بررسی آثار اميرمحمد قاسمی‌زاده فيلمی كوتاه ساخته‌ قاسمی‌زاده به نام «برف و بوم» به نمايش درآمد.

در این نمایشگاه مریم بخشی مدیر هماهنگی و مترجم نمایشگاه فلورانس و کیوان صدیقی به عنوان مدیر برنامه فعالیت می‌کنند.

 

  • پربیننده‌ترین‌ها
  • دیگر خبرها
پیشران توسعه
گفت و گو
تدبیر

0.8133