تازه‌های خبر
پنجشنبه، ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ ۰۴:۲۸
چاپ

حواسمان باشد که "مشارکت "به"شبه مشارکت" تبديل نشود

"مسجد جامعی" در جایی می نویسد حواسمان باشد که "مشارکت "به "شبه مشارکت "و گفتگو به شبه گفتگو تبدیل نشود حالا باید گفت :حواسمان باشد ، شورا های شهر به شبه شوراوالبته سایر نهادهای مدنی هم به شبه نهادهای مدنی تبدیل نشود
حواسمان باشد که

فريبا آباقري 

"مسجد جامعی"  در جایی می نویسد حواسمان باشد که "مشارکت "به "شبه مشارکت "و گفتگو به شبه  گفتگو تبدیل  نشود حالا باید گفت :حواسمان باشد ، شورا های شهر به شبه شوراوالبته سایر نهادهای مدنی هم به شبه نهادهای مدنی تبدیل نشود.

 این حرف در بیان آسان می نماید،اما در عمل این شبه نهادهای مدنی است که می خواهند خود را بر متن نهادهای نو پایی چون شوراها که اکنون چیزی حدود ١٨ سال از عمرآن می گذرد ،تحمیل کنند . و این چیزی نیست که بشودبه سادگی از آن عبور کرد .

تحلیل حاضر حول موضوع  شوراها می چرخد هر چند خلاصه ای از وضعیت کلی هر دور  شورا نیز در ابتدای  هر دوره آمده است و بهانه ی تهیه ی این تحلیل شکست اصلاح طلبان در سه دور انتخابات شورا ها است .

شکستی که شاید یکی از صدها بهانه ی حاضر برای ورود به موضوع شوراها و تدبیر و چاره اندیشی بر انحراف آنها ودر نهایت تلاش برای بازگرداندن شوراها به مسیر اصلی وتلنگری به تشکل ها ی اصلاح طلب برای باز سازی تشکیلاتی و.... باشد.

حضور چهره های جنجالی و دوئل سیاسی دو حزب قدرتمند.

شورای اول اگر چه از منظر بیرونی بر آمده از خواست و اراده ی دولت اصلاحات جلوه می نمود ،اما واقعیت عدم موفقیت آن را باید در نوپایی نهاد شورایی و تحزب جستجو کرد .

هر چند فرهنگ شهردار محوری که تا پیش از تشکیل شورا تنها یک نفر مدیریت کلان شهر راعهده دار بود نیز می توانست عامل مضاعفی در زمین گیر شدن شورای اول باشد

شورایی که حضور چهره های جنجالی و دوئل سیاسی  چهره هایی از دو حزب قدرتمند ، کمر این نهاد نوپا را شکست و نهایتا به دلیل برخی مباحث سیاسی و در یک تصمیم شاید عجولانه توسط دولت اصلاحات منحل شد .

شوراهای شهر پایتخت ،عملا به شوراهایی تشریفاتی و بلا اثر تبدیل شده اند

انحلال شورای شهر تهران و پس از آن پایین آمدن مشارکت در دور دوم انتخابات شورا ها چنان  بر فعالان سیاسی و اجتماعی گران آمد که هنوز و پس از گذشت١٨سال هیچ اصلاح طلب و یا اصولگرایی ریسک به چالش کشاندن جدی شهردار را در هیچ کدام از چهار دوره از عمر شوراها نپذیرفته است و الویری تنها شهردار کلان شهر تهران بود که پس از ماهها کشمکش بین اعضای شورا نه به وسیله ی استیضاح بلکه وی نهایتا استعفا داد و جالب تر آنکه هیچ کدام از چهار شورای شهر تهران تا کنون  نتوانسته و یا نخواسته است شهرداری را استیضاح کند و این ناتوانی و شاید واهمه از ورود به اصلی ترین وظیفه ی شورا یعنی نظارت بر شهردار ، شوراهای شهر پایتخت را عملا به شوراهایی تشریفاتی و بلا اثر تبدیل نموده است .

موضوعی که در دیگر شوراهای شهر های کشور صادق نیست و ما شورایی را سراغ نداریم که تاکنون موفق به نظارت واقعی و نهایتا استیضاح شهردار نشده باشد .اختیاری که اگر جدی گرفته نشود ماهیت شورا و وجود آن را بی اثر خواهد کرد.

آن میزان تحرک سیاسی که در شورای اول  بود هرگز در هیچ شورایی پس از ان تکرار نشد!

وقایع شورای شهر اول موجب شد تا حضور مردم در انتخابات شورای شهر دوم کمتر شده وائتلافی به نام آبادگران با به چالش کشاندن عملکرد شورای اول بتواند چند صبا حی برپشت این نهاد نوپای شورا که حالا زلزله ای چند ریشتری آن را تکانده بود ،سوار شوند و احمدی نژاد را در کاخ ریاست جمهوری پیاده کنند.

شورای سوم نیزترجیح داد ویرانه های تخلفاتی نظیر تخلف 300 میلیاردی احمدی نژاد را به دستان قالیباف بسپارد و با آنکه اصلاح طلبان تعداد اقلیتی در شورای شهر بودند در تمام طول سال عمر شورا اعتراض جدی به عملکرد وی وارد ننمایند و همواره ترس و واهمه از آنچه بر سر شورای اول آمد را به عنوان چراغ راه آینده بدانند .

حال قضاوت با شماست و ضمنا همه می دانیم آن میزان تحرک سیاسی که در شورای اول بود هرگز در هیچ شورایی پس از ان تکرار نشد و اگر چه برخی شورای اول را به سیاسی کاری محکوم می کنند ولی

برخی از کارشناسان معتقدندکه شوراها در همه دوره ها سیاسی بودندو 👈 نباید از نظر دور داشت که فرو رفتن شوراها در لاک خود و نهایتا منزوی بودن و عدم تحرک و پویایی اعضای شوراهای شهر و بالاخص اصلاح طلبان در آن می تواند آنها را به معاملات پشت پرده سوق داده و عملابا بی اعتنایی افکار عمومی و گروههای سیاسی به چنین نهادی نهایتا  آنرا تنها ابزاری برای دست یافتن افرادی از جریانات غیر اصلاح طلبان به صندلی ریاست جمهوری تبدیل نمايد، که نه نتها کمکی به رشد و توسعه ی این نهاد ننموده بلکه با فسادی سازمان یافته و ریشه دار در بدنه ی شورا و شهرداری آنرا عملا به بزرگ ترین بنگاه اقتصادی کلان بعد از دولت تبدیل نموده است که با داشتن بیش از 17 هزار میلیارد بودجه و 60 هزار نفر نیرو، حیاط خلوتی امن و در حاشیه برای جریانات مقابل دولت ايجاد كرده است و این نهاد تصمیم ساز کشور را به نهادی تشریفاتی تبديل شده است.

ترور سعيد حجاريان و خروج تعدادي از اعضاي شورا !

برخی از اعضای شورا، عناوین و پست های بی شماری را یدک می کشیدند

دوره اول شورا با ترور سعید حجاریان و خروج تعدادی از اعضا مانند عبد الله نوری و جمیله کدیور و محمد غرضی پس از مدتی، اختلافها بر سر مسائل مختلفی از جمله انتخاب شهردار بالا گرفت به طوری که در نهایت منجر به تعطیلی شورای شهر تهران شد.

شورای شهر اول توسط دولت اصلاح‌طلب منحل شد .البته ابراهیم اصغرزاده عضو دوره اول شورای شهر معتقد است که این شورا مصوبه های بسیار خوبی از جمله تدوین منشور شهر تهران داشت و مصوبه های این دوره پایه گذار فعالیت شورا در دوره های بعدی بود اما همه می دانیم که برخی از اعضای شورا که عناوین و پست های بی شماری را یدک می کشیدند چگونه این نهاد نو پا و شکننده را با موج های ویرانگر دعواهای سیاسی بر صخره های استبداد کوبیدند چنان که همچنان و پس از گذشت ١٨ سال ،این نهاد نوپا ،که حالا نوجوانی برومند است  نتوانسته است بر سر پا بايستد شوراي شهر تهران اكنون  بیشتر از آنکه بتواند به رشد و اعتلای دموکراسی کمک کند  به ابزاری مطمئن برای  افراد یا جریانات سیاسی تبدیل شده است.

پيروزي ائتلاف آباد گران، تنها با کسب 9 درصد از کل آرای شهروندان تهرانی ! 

شهردار شدن احمدي نژاد مسئول اجرايي ائتلاف آبادگران !

دور دوم شورای شهر:

ائتلاف آبادگران ایران اسلامی که به طور غیررسمی آبادگران نامیده می‌شود ، نام ائتلافی است که در جریان دومین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر تهران به عنوان یک فهرست انتخاباتی تشکیل شد و موفق به تصاحب ۱۴ کرسی از ۱۵ کرسی این انتخابات شد.

آبادگران ائتلافی از جریانات سیاسی وقت در کشور بود و احمدی‌نژاد مسئول اجرایی ائتلاف آبادگران بود و از اعضای فعال ائتلاف  به شمار می رفت او و حلقه ی دوستانش مشارکت گسترده ای در به سرانجام رسیدن این حرکت داشتند.

احمدی نژاد به شدت تشکیلاتی بود که البته در دوران بعد تغییر کرد و بعدها حتی  به این ائتلاف  پشت کرد. 

وی توانست در انتخابات هشتم ریاست جمهوری به شکل  ناباورانه ای انتخاب شود ودرست به همین جهت است که شورای دوم از حیث مطرح کردن احمدی نژاد به عنوان شهردار و همکاری تمام عیار با وی جهت پیاده کردن برنامه هایش که نهایتا منجر به انتخابش به عنوان رییس جمهور بود حائز اهمیت ویژه ای است هر چند نگفته پیداست که آثار زیانبار چنین انتخاب و حمایتی چه بر سر زیر ساخته های کشور آورد و سکوت و بی خبری از آن   « شورا » که از آن به عنوان" امتیاز" شورای دوم نام برده می شود، چگونه کشور را دهها سال به عقب برده است .

شورای دوم شاید تنها شورایی باشد که کمترین مشارکت در انتخابات آن ،منجر به حذف تمامی اصلاح طلبان ازآن شد و ائتلاف آباد گران، تنها با کسب 9 درصد از کل آرای شهروندان تهرانی توانست اکثریت کرسی ها را به دست بیاورد .

اعضای شورای شهر دوم اگر چه کمتر بحث های داخل شورا را رسانه ای می کردند و ظاهرا در سکوت فضای آرامی را ایجاد کردند اما حمزه شکیب عضو شورای شهر در دور دوم و سوم در ارزیابی خود از فعالیت شورای دوم می گوید: این شورا در مورد مصوبه هایی مانند منوریل در عمل انجام شده قرار می گرفت.

حضور سه چهره ي شاخص اصلاح طلب ؛نجفي ،ابتكار و مسجد جامعي در شوراي شهر بارقه ي اميدي براي ادامه ي حركت اصلاح طلبانه در شوراي شهر تهران بود

دور سوم شوراي شهر :

  شورای شهر سوم نیز با ترکیبی از سه طیف سیاسی تشکیل شد که ترکیبی متفاوت از تنوع سلایق سیاسی دردور اول و دوم بود.

در این دور وبا تصویب طرح جامع  انتخابات ،دوره ی چهار ساله ی شورا به 6 سال افزایش پیدا کرد و احمد مسجد جامعی تنها برای مدت یک سال به عنوان رییس کمیسیون فرهنگی و رییس شورایاری ها انتخاب شد هر چند ریاست وی تنها مدت کوتاهی  به طول انجامید و یک سال بعد و با سالیانه شدن تغییرات انتخابات داخلی شورای شهر، طلایی توانست کرسی کمیسیون فرهنگی و شورایاری ها را برای 5 سال باقی مانده ی شورا  از آن خود کنداما حضور سه چهره ي شاخص اصلاح طلب نجفي ،ابتكار و مسجد جامعي در شوراي شهر بارقه ي اميدي براي ادامه ي حركت اصلاح طلبانه در شوراي شهر تهران بود

در سال ٨٨ همزمان با بازداشت هاي گسترده فعالان سياسي اين سه تن پا به پاي ديگر اصلاح طلبان پيگير آزادي دستگير شدگان ، ديدار با خانواده هاي آنها بودند و در همين بين  حتي رييس دفتر خانم ابتكار مدتي را در بازداشت به سر برد و سعي شد اصلاح طلبان عضو شورا تحت فشار قرار گيرند .

دور سوم شوراي شهر تهران همچنين از حيث به چالش كشيده شدن اختيارات شوراهاي شهر ،اقدام براي سلب اختيار انتخاب شهردار از شورا و همچنين حذف برخي تعرفه هاي عوارضي ، رد غير قانوني مصوبات شوراها توسط فرمانداري ها و دخالت هاي بي جاي دولت در امور شورا و شهرداري نيز حائز اهميت است در اين دوره تلاش شد طرح كاهش اختيارات شورا ها را در مجلس تصويب كنند لكن موفق نشدند.

انتخاباتي که به حذف نیروهای اصلح اصلاح طلب و انتخاب افرادی با سلایق سیاسی مختلف و ناموزون به لحاظ تشکیلاتی ختم شد

انتخابات دور چهارم شورای شهر

این اولین باربود که بر اساس طرحی از جانب مجمع تشخیص مصلحت نظام، انتخابات شوراها همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شدو حتی اولین بار بودکه توسط دولت احمدی نژاد طیف وسیعی از نیروهای موثر و یا اصلاح طلب با توسل به رد صلاحیت و یا برقراری تماس تلفنی توصیه به انصراف کاندیدا ها   صورت می گرفت و آنها را از حضور در ماراتن انتخابات حذف می کردند.

اگر چه پس از وقایع انتخابات ریاست جمهوری در سال 88 این حذف ها نیز چندان دور ازذهن نمی نمود ، لکن این آب باریکه شاید تنها مفری بود که می توانست گریز گاهی برای اصلاح طلبان و ورود دوباره ی آنها به قدرت باشد اما جناح حاکم نمی خواست که چنین باشد .

شاید آنها که این آب باریکه را بر منتقدین می بستند گمان نمی کردند که تجمیع انتخابات نهایتا به چنان نتیجه ای در دو انتخابات ریاست جمهوری و شوراها منجر شود .

نتیجه ای که بنا به تحلیل صاحب نظران نتیجه ی اتحاد و ا ئتلاف طیف های سیاسی اصلاح طلب و میانه رو یااعتدالی بود. 

اگر چه بعداً و در جریان ناکامی در دواتفاق مهم شورای شهر تهران ،انتخاب شهردار و حتی بعد تراز آن در انتخابات هیات رییسه و از دست دادن جایگاه ریاست شورا ، انتقادهای بسیاری به شیوه ی ورود اصلاح طلبان در انتخابات وچینش  نیروها ی باقی مانده از سرند رد صلاحیت ها به شورای هماهنگی اصلاح طلبان وارد شد 

انتخاباتی که به حذف نیروهای اصلح اصلاح طلب و انتخاب افرادی با سلایق سیاسی مختلف و ناموزون به لحاظ تشکیلاتی ختم شد هر چند شاید  بتوان عمده دلیل آنرا این گونه عنوان نمود که :اصلاح طلبان تمام تلاش تشکیلاتی خود را معطوف به انتخابات ریاست جمهوری کرده و از انتخابات شوراها به صورت کامل چشم پوشی کردند.

سطح نازلی از مشارکت شوراياري ها

دور اول شورایاری

سابقه ی تشکیل پروژه شورایاری به شورای اول و پیشنهاد دکتر پرویز پیران وتلاش های سرکار خانم جلایی پور بر می گردد که درابتدا در آذر ماه 1379 و یک سال بعد از شروع به کار شورای اول برای مدتی در مرحله اجرای آزمایشی در 32 محله ی شهر تهران اجراشد.

هر چند دکتر پیران بعد ها از انجام ناقص پروژه گلایه کرده و گفته است : « با حذف گروه‌های کارمحله‌ای (32 گروه کارمحله برای درگیرکردن تمامی ساکنان پیر و میانسال و جوان محله آن هم زن و مرد) یعنی با حذف مهم‌ترین بخش یا ستون‌فقرات پروژه ، شورایاری مشورتی شد و بدتر از آن نهادی اداری شد.

حال آنکه باید مردمی و محله‌ای باقی می‌ماند. صندوق همکاری‌های محله‌ای نیز تشکیل نشد اما شهرهایی که شورایاری غیررسمی شکل گرفت و انتخابات درونی و کدخدامنشانه بود، شورایاری به موفقیت‌های چشمگیری نایل آمد.» ))

از آشنایی شهروندان تهرانی با شورایاری‌ها بیش از یک‌دهه می‌گذردوبراساس اصل صدم قانون اساسی برای پیشبرد امور محلی از قبیل فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، آموزشی و سایر امور رفاهی، شوراها مکلف‌اند از طریق جلب مشارکت شهروندان اقدام کنندواین رویکرد محله محوری در بند‌هفتم ماده٧١ قانون شوراها به شکل تشکیل انجمن‌ها، تعاونی‌های امدادی و ارشادی و امثالهم تجلی می‌یابد.

این بند محور شکل‌گیری نهادهای محلی در شهر تهران با نام انجمن شورایاری‌ها شد که براساس ماده‌دو اساسنامه مصوب ٤/٨/٧٨ بیان می‌شود: انجمن شورایاری، انجمن غیردولتی، غیرمتمرکز، غیرسیاسی، داوطلبانه و مشارکتی و از جهت اقتصادی خودگردان است.

هر چند مقامات دولتی معتقدند شورایاری ها محمل قانونی ندارندو در هیچ قانونی به صورت مشخص از شورایاری ها نام برده نشده است.

آنها معتقدندباید قانون مدون وجامعی برای شورایاری تدوین شود تا شهرداری ها نتوانند جایگاه انها را به میل خود از شورایاری به شهرداری یاری تبدیل کنند چرا که به قول دکتر ایمانی جامعه شناس برجسته ،در حال حاضر شورایاری ها به سطح نازلی از مشارکت ها مثل کمک در برنامه های فرهنگی و اجتماعی به کار گرفته شده اند و از مسیری اصلی دور افتاده اند.

دوره سوم شوراياري ها وزارت کشور براي مانع تراشي زمان برگزاري انتخابات را در ماه رمضان قرار داد؛ ماهي که تاکنون هيچ انتخاباتي جز آن مورد، در سطوح ملي و محلي در آن برگزار نشده است

دور سوم شوراياري ها

در این دور بود که سرای محلات ایجاد شد هیات امنای محله ای 6 نفره با اختیارات اجرایی نهادینه شد.

در دوره سوم برابر مصوبه شوراي شهر، شهرداري مكلف شد به‌منظور جلب مشاركت شهروندان و سرعت‌ بخشيدن به برنامه‌ها در حوزه اجتماعي در محلات، ستاد مشاركت اجتماعي محلات را ايجاد كند.

در نتيجه براساس اين مصوبه، شهرداري تهران در 374محله اقدام به ايجاد سراي محلات كرد.

بنابراين، آيين‌نامه‌اي تصويب و در آن آيين‌نامه، شوراياري‌ها با حفظ ماهيت خودشان به‌عنوان منتخبان مردم در كنار ظرفيت سراهاي محله وهیات امناي محل كه تا دوره سوم توسط شهرداري انتخاب مي‌شدند فعاليت مي‌كردند.

همچنین در كنار اين7نفر شوراياري، 6نفر ديگر از نخبگان محلي را انتخاب و اين 13نفر تحت عنوان امناي محله مسئوليت اداره محله و مديريت محلات را برعهده داشتند كه اين اتفاق در دوره سوم شوراي شهر رخ ‌داد در انتخابات دوره سوم شوراياري ها وزارت کشور براي مانع تراشي زمان برگزاري انتخابات را در ماه رمضان قرار داد؛ ماهي که تاکنون هيچ انتخاباتي جز آن مورد، در سطوح ملي و محلي در آن برگزار نشده است. علاوه بر اين تهران را به دو منطقه تقسيم وانتخابات را در دو روز مختلف در دو هفته جداي از هم تعيين کرد.

استعفای مسجد جامعی و اهمیت شورایاری ها برای رقبای انتخاباتی

اهمیت شورایاری ها برای جناح رقیب از آنجا عیان تر می شود که تا کنون و در چهار دوره ی گذشته از عمر شورایاری ها اصلاح طلبان تنها در دو دوره ی یک ساله وبه ریاست مسجد جامعی توانستند بر کرسی اداره و مدیریت شورایاری ها تکیه بزنند در حالیکه جناح رقیب به رهبری تیم حامی قالیباف در طی سالهای اخیر تلاشهای منسجمی برای تصاحب شورایاری ها نموده است به طوری که وقتی مسجد جامعی ریاست شورایاری ها را برای بار اول و در شورای سوم بر عهده گرفت قالیباف از همکاری با او برای مدیریت شورایاری ها  خودداری کرد وديري نگذشت که مسجد جامعي که رياست ستاد هماهنگي شوراياريهاي شوراي اسلامي شهر تهران را بر عهده داشت با تقديم استعفانامه بلند بالايي کناره گيري کردوطلایی جای او را در کمیسیون فرهنگی و همچنین ریاست شورایاری ها گرفت .  

براي آنان که رويدادهاي مربوط به شوراياري ها را رصد مي کنند استعفاي مسجد جامعي البته تنها رويداد نااميدکننده نبود.

از همان آغاز روند برگزاري انتخابات سومين دوره شوراياري ها عدم همکاري مطلوب برخي نهادها از يک سو و مشکلات اجرايي و مالي مخصوص انتخابات از سوي ديگر سبب شد تا اين رويداد گسترده درکلان شهر تهران با دشواري هاي فراوان برگزار شود.

در بحبوحه اين مشکلات اظهارنظرهاي برخي از اعضاي شوراي شهر تهران از وجود ترديدهاي بسياردر ضرورت صرف هزينه و امکانات براي برگزاري انتخابات محله اي خبر مي داد و نگراني از احتمال طرد شدن فرزند نوپاي شوراياري از دامان پدرنامهربانش که همان شوراي اسلامي شهر تهران بود را به دنبال داشت.

مسجد جامعی در قسمتی از استعفا نامه اش می نویسد : « نوع برخورد با نهاد شوراياري به گونه اي است که احترام و بعضا حتي کرامت انساني و شان اجتماعي آنان رعايت نمي شود.

مسجد جامعی در قسمتی از استعفا نامه اش می نویسد : « نوع برخورد با نهاد شوراياري ها و همکاران اجرايي و نيروهاي زحمت کش آن به گونه اي است که احترام و بعضا حتي کرامت انساني و شان اجتماعي آنان رعايت نمي شود.

متاسفم که به عرض شما برسانم در اين مدت مجموعه اين رفتارها، شيريني مشارکت گسترده را به تلخي و نوعي ياس و نوميدي در ادامه راه شوراياري ها تبديل کرده است و به جاي اينکه توان مجموعه مديريتي و اجرايي شوراياري ها صرف برنامه ريزي براي کمک و همراهي با شوراي اسلامي درجهت تحقق اهداف آن گردد، صرف مشاجرات و درگيري هاي غیرمتعارف گرديده است.

با وجود تصميمات قاعده مند و هدفمند ستاد هماهنگي شوراياري ها براي برگزاري درست انتخابات طبق آيين نامه ها و دستورالعمل هاي مصوب، پس از گذشت چندين ماه از پايان انتخابات شوراياري ها مسائلي پيش آمده که شايسته و در شان ساختار اجرايي و اداري شورا نبوده و نيست.

براي نمونه بايد به اطلاع برسانم که عليرغم تنظيم و تصويب بودجه لازم براي اين کار و هزينه کرد براساس سرفصل هاي تعيين شده و عليرغم دستورها و راهنمايي و پيگيري ستاد هماهنگي و برگزاري جلسات و انجام توافقات مکرر، هنوز مسائل مربوطه به صورت کامل حل نشده و يا سليقه اي و گزينشي اقدام شده است.

در طول اين مدت تلاش بنده بر آن بود که شوراياري ها را به دور از مسائل و گرايش هاي سياسي و برخوردهاي تند و غيراصولي و جناحي نگه دارم و مساله اخلاق و تعامل بيشتر را با همکارانم در صف و ستاد يادآور شوم.

مسجد جامعي با بيان اين نکته که برخي مخالفت ها و مشکلات ايجاد شده که ظاهرا بنا نيست حل شود، به دليل حضور و مخالفت با وي است، با اميد به رفع مشکلات و اميدواري به ادامه مطلوب مسير حرکت شوراياري ها در چارچوب مصوبات و مقررات قانوني، کناره گيري کرد تا شايد اين نهال در تند باد درگيري هاي سياسي و جناحي نشکند. »

اين در حالي بود که شوراياري  بر اساس قانون تشکيلاتيً  خود چشم و گوش اعضا  در محلات خرد و کلان شهرتهران  به شمار آمده  و مي بايست  از اين ظرفيت مدني براي تعامل بيشتر و ارتباط سازنده تر بين شوراي شهر و  منتخبان محلات در نهاد شوراياري بسترسازي شود.به فاصله ی کوتاهی از کناره گیری مسجد جامعی از شورایاری ها ، طلایی رییس جدید این نهاد از تصحیح و به روز شدن آیین نامه اجرایی برگزاری انتخابات شورایاری ها خبر داد و گفت: بر همین اساس دبیرخانه مرکزی انتخابات هم تشکیل شد و این دبیرخانه در حال تدوین دستورالعمل های اجرایی انتخابات در مناطق و محلات است در همان جلسه مسجد جامعی به طعنه از اینکه با حضور طلایی ساختمان شورایاری افتتاح شده  و قسمتی از مشکلات آنها حل شده است ابراز خوشحالی کرد در صورتیکه خود علت استعفایش را ناهماهنگی ها و عدم همکاری ذکر کرده بود.

  14 هزار نامزد، برای 354 محله تهران با حضور ومشارکت نيم ميليون نفر از شهروندان در اين انتخابات رقابت كردند

انتخابات دور چهارم شورایاری ها

اما انتخابات دور چهارم شورا یاری ها با یک سال و اندی تاخیر انجام شد با اين همه رقابت نزديک به 14 هزار نامزد، برای 354 محله تهران وحضور و مشارکت نيم ميليون نفر از شهروندان در اين انتخابات و ساماندهي بيش از 10 هزار نفر عوامل اجرايي و همچنين رشد مشارکت شهروندان نسبت به دوره ی قبلي باعث معرفي هرچه بيشتر اين نهاد مردمي و ايجاد اميدواري براي تثبيت و ارتقاي جايگاه و عملکرد شوراياري ها شد. 

بیش از 418 هزار نفراز شهروندان تهرانی  در انتخابات شورایاری ها شرکت کردند که نسبت به دور سوم 124هزار نفر بیشتر بوده است که از تعداد کل شرکت کننده گان در انتخابات 21 درصد زنان و 78 درصد مردان بودند .بیش از 3000 نفر انتخاب شدند و 4000 نفر ناظر در 1747 شعبه ی اخذ رای بر انتخابات نظارت کردند .

انتخابات چهارم با یک سال و اندی تأخير به اسفند ماه 93 موکول شد با این حال پيش از آنکه انتخاباتی برگزار شده و شورایاری انتخاب شود؛ درهای شورایاری ها از دوم بهمن ماه بسته شد... مجموعه عواملی که به چشم می آید  اعم از رد صلاحیت ها ، تشکیل نهاد ها و تشکل های موازی ،تغییرات آیین نامه ای ،انتصاب و نه انتخاب مدیران محله و هیات امنای محلات ، رد صلاحیت های فله  ای ، دخالت در روند مردمی بودن شورایاری ها و تبدیل آنها به یک سیستم اداری و ...تا جایی پیش رفته که مجموع شرایطی که برای اعضای شورایاری ها در نظر گرفته می شود چیزی کم از  شرایط نمایندگی مجلس ندارد و به این ترتیب انجمن معتمدین و یا شورایاری ها بیشتر از آنکه نمایندگان خواست واقعی مردم و به مفهوم واقعی آن مردمی باشند باید مورد تایید مدیران شهرداری ،حراست و خلاصه نمایندگان شهرداری باشند و این با نقش ذاتی شورایاری ها که نمایندگان محلی مردمند مغایر است و کم کم آنها را به جایگاه تنزل یافته ای به نام شهرداری یاری می رساند.

تا جایی که درحال حاضر شورایاری ها برای برای تیم حاکم بر شهرداری تبدیل به  جولانگاه سیاسی و مانورهای تبلیغاتی شده است و محمد مهدی تند گویان می گوید متاسفانه انتخابات  شورایاران به رانتی برای انتخاب افرادی شده است که بیشتر از آنکه برای محله یا منطقه شان مفید باشند به دنبال ایجاد رانت های شخصی برای خودشان و نزدیکانشان هستند.

ورود بدنه ی نامتجانس تحت عنوان اصلاح طلب به شورای چهارم

اعضاي شورا درابتدا براي انتخاب شهردار در ابتدای کار دچار دو دستگی شدند

با دكتر نوذر پور گفتگويي در خصوص عملكرد شوراي چهارم انجام دادم او گفت :همان طور که می دانید اصلاح طلبان  در شورای چهارم به دلیل فضای موجود و همین طور ردصلاحیت ها  ، سازماندهی شده و تشکیلاتی شده عمل نکردندچون اصلا امیدی به این نداشتند که به بهشان میدان داده شود و اكثر اصلاح طلبان رد صلاحیت شدند.

بدنه ی نامتجانسی که تحت عنوان اصلاح طلب وارد شورا شده بودند

او در خصوص رهبری شورای چهارم و عوامل شکست این شورا می گوید : عمده دلیل این شکست ها  بر می گردد به بدنه ی نامتجانسی که تحت عنوان اصلاح طلب وارد شورا شده بودند این افراد فقط ظاهرشان اصلاح طلب بود ولی وقتی که به باطنشان وارد می شدی می دیدی هیچ گونه الزام تشکیلاتی برای یک رویه واحد و اقدام مشترک ندارند و در انتخاب شهردار در ابتدای کار دچار دو دستگی شدند یک دسته که اعتقاد به آوردن جناب آقای هاشمی داشت و دسته ی دیگر که اعتقاد داشت آوردن هاشمی موجب یک دست شدن جناح مقابل می شود به هر حال این دو دستگی تا روز آخر باقی ماند  .

نوذر پور می گوید :رهبری جریان با یک رهبری قاطع و تشکیلاتی و سیاسی مواجه نبود.

مسجد جامعی می توانست وقتی احساس کرد که ممکن است کاندیدای مورد نظرش رای نمی آورد در وحله ی اول برکناری آقای قالیباف را اعلام کند ( قانونا با تغییر شورا شهردار سابق موظف است استعفای خود را تقدیم شورا کند و شورا می توانست استعفای شهردار را بپذیرد و ارتباط قالیباف را با بدنه قطع کند  که در مورد شورای چهارم چنین اتفاقی نیافتاد و اعضای شورا با این توجیه که شهر نمی تواند بدون شهردار بماند جلوی این کار را گرفتند ) و یک نفر را به عنوان سرپرست انتخاب می کردند چون شورا با این کار می توانست جلوی لابی گری شهردار را بگیرد .

حتی ما به مسجد جامعی گفتیم وقتی شما رای خودتان ناپلئونی هست طبیعتا راجع به شهردار این ریسکش خیلی بالاست و احتمال دارد نتوانید هدفتان را جامع عمل بپوشانید استعفای شهردار را اول به رای بگذارید و انتخاب شهردار را بدون فشار انجام دهید ،ولی خوب نپذیرفتندو این هم نشانه ی رهبری ضعیف بود که درست در مقطعی که باید تصمیم بگیرند ، تصمیم نگرفتند و چنین اتفاقی افتاد.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

  • پربیننده‌ترین‌ها
  • دیگر خبرها

0.2356